Al direct na onze vakantie vorig jaar in Montenegro had Willem het idee geopperd om dit jaar een aantal Cycladische eilanden op het programma. Goed plan!
Maar zoals steeds ben ik weer tamelijk laat beginnen plannen en wou ik ook geen “kant en klaar” pakket overnemen. Ik heb mij dus verdiept in de verschillende eilanden en het zijn achtereenvolgens Andros, Naxos en Santorini geworden. In eerste instantie had er voor mij nog Amorgos en Milos bij gemogen, maar dat bleek al gauw een druk programma voor 17 dagen. Bovendien was het aanbod qua betaalbare logies voor deze wat kleinere eilanden reeds zeer beperkt.
Waarom de finale 3?
Andros is wat a-typisch voor de cycladen, heel groen door de vele bronnen en watervallen die het eiland rijk is. De ezelpaadjes (en maar een paar hoofdwegen) maakt het ook aangenaam om te wandelen. Daarnaast is het vooral een vakantieoord voor de Grieken zelf, dus weinig echt toerisme. Andros is op 2 uur bereikbaar met de ferry vanuit Athene, een smoothe start dus.
Naxos is het grootste eiland en het aanbod van stranden is fenomenaal. Ook hier is er nog veel groen en is de fauna en flora de moeite waard. Snorkelen en surfen naar hartelust dus. Doordat het er zo groot is, wordt het ook nergens over de koppen lopen.
Santorini tenslotte is een “must do”. Bovendien is Willem hier 24 jaar geleden ook geweest en vond hij het tijd om nog eens terug te keren. Ik ben zeer benieuwd, want hoewel ik ervan overtuigd ben dat Santorini prachtig is, vrees ik dat dit wat verloren gaat door het “massatoerisme” op het wat kleinere eiland. Het is tenslotte hoogseizoen. Maar misschien schat ik het erger in dan het is en worden we van minuut 1 omvergeblazen.
Benieuwd of de Griekse eilanden onze ervaring met de prachtige natuur van Montenegro kunnen evenaren.
Trips and little stories 