Vandaag was het “late ochtend-dag”, althans voor mij en de kinderen. Willem moest 12 km lopen volgens zijn trainingsschema, hij was al bij het ochtendgloren vertrokken. Maar er zijn ergere dingen dan ’s ochtends in het eerste zonnetje op een Grieks eiland een loopje doen.
Na een zeer aangenaam ontbijt met veel vers fruit en de échte griekse yoghurt (“oikos”zegt Lasse, waarop we een vertolking van het hele reclamefilmpje mogen horen) hebben we een duikje genomen in de baai van Batsi.
Om 13 h vertrok de bus richting Andros-Chora, de hoofdstad van dit eiland. Wederom folklore, want een echte bushalte is er niet, je zoekt gewoon de hoofdweg en na genoeg armbewegingen stopt de chauffeur wel. Verder is het wel aangenaam rijden en je ziet zo een stuk van het eiland. Een ticketje kost 4 Eur, hetgeen minder is dan een auto huren of een taxi.
Chora is een leuk stadje met een wirwar van straatjes en helemaal niet druk. Bovendien zijn er genoeg plekjes waar je even kan afdalen naar zee via trappen, je ziet er geen mens.
Op het einde van de hoofdstraat bots je op de overblijfselen van het Venetiaans burcht.
Ook eten in de Chora is Leuk, veel gezellig terassen in de straatjes. We aten er een simpele Griekse salade en vertellen de kinderen daarbij het verhaal van nonkel Pepi. Die heeft tomaten leren eten in Griekenland, Ze zijn zoveel beter en smaakvoller dan bij ons. In alle eerlijkheid eet je bijna nergens echt slecht. Zeker niet op het minder toeristische Andros waar Grieken koken voor Grieken.
Na een afsluitend plonsje in het zwembad en een bord heerlijke seafood in Cavo D’Oro in de baai, is de dag weer goed gevuld afgesloten.
Trips and little stories 