Onze laatste volledige dag in Andros… het nadeel van islandhoppen is dat je elke paar dagen afscheid neemt. Geeft heel even het gevoel dat de vakantie al over is. Gelukkig zat er een mailtje van Irene, eigenares van ons hotel in Naxos in mijn mailbox. Ze liet weten dat alles klaar was voor onze komst en wou bevestiging voor de aankomst van de ferry, kwestie dat er zeker iemand is om ons op te pikken. Als alles zich daar in die zin verderzet heb ik alle vertrouwen dat het even goed wordt als Andros.
Vanmorgen waren we met z’n allen in “trage modus” (behalve hubby dan, die was al 17 km gaan trainen). Dat wil zeggen om 10 uur ontbijt en pas tegen de middag klaar om in actie te schieten. Het is tenslotte vakantie.
Daarom besloten we wandeling nr 15 in de helft aan te vatten en daarbovenop enkel het stuk naar beneden te doen vanaf Agio Petros.
We vertrokken dus vanaf de oude uitkijktoren (staat er al van 400 à 300 BC) en moesten daarvoor toch nog eerst een stuk klimmen. Dat viel wat tegen, midden op de dag bij meer dan 30 graden. Vandaag was de beruchte meltemia (zomerwind) ook minder onze bondgenoot.
De tocht naar beneden (in totaal een dikke 3 km) was dus best wel zwaar. In tegenstelling tot de wandeling van gisteren, daar zorgden bomen voor bescherming tegen de zon. Dit stuk van het eiland is meer dor en heeft vooral lage vegetatie.
Onderweg is Mare ook nog even in de cactussen gevallen… typisch!
Uiteraard hadden we pas na bijna 1 km door dat we afdaalden naar de haven in plaats van naar het strand van Agio Petros, hetgeen oorspronkelijk onze bedoeling was.
Een pannekoek (ook dat is hier echt lekker, met de meest zotte toppings) in het haventje en veel vijven en zessen besloten we terug te gaan naar het hotel om de rest van de middag door te brengen aan het zwembad. Een goede keuze bleek, want ook daar waren we weer helemaal alleen. Met andere woorden: de kinderen (en dat is inclusief Willem) konden helemaal uit hun dak gaan.
Ondertussen koffers bijna gepakt, nog tijd voor een facetime met de grootouders en een aperoke vanop ons terras. Geeft me nog altijd het gevoel dat we het beste al gehad hebben.
Afsluiter van de avond is het andere van de twee beste visrestaurants in Batsi. Ge moogt al ne keer zot doen op vakantie hé.
Trips and little stories 