Bye bye Andros, hello Naxos!

Klucht van de dag: relax opstaan, op het gemak naar het ontbijt want gisteren al zo goed als ingepakt…om dan tot de ontdekking te komen dat we een uur mis zijn met het vertrek van de ferry. Alles was ingepland in de agenda, maar met het uurverschil is er dan toch iets misgelopen🤦🏻‍♀️. Gauw gauw ontbijt achter de kiezen, afscheid nemen en taxi in naar de haven…

We zagen vanuit de taxi de ferry komen en ik moest de tickets nog ophalen bij de rederij…daar bleek het koppel voor mij er nog niet goed uit of ze enkel of retour zouden gaan… en dan hoor je de misthoorn van de boot achter je brullen…aaarghhh! Net op tijd terug bij Willem en de kids. Op de kade bleek het die naar Tinos te zijn en moest die van ons nog arriveren met een half uur vertraging!

Enfin, we hebben ons comfortabel geïnstalleerd op het dek. Er zijn nl. verschillende categoriën om met een ferry tussen de eilanden te reizen. Je kan een plaatsje binnen reserveren, dat is een pak duurder dan op het dek. Voordeel is dat je comfortabele zetels hebt en airco. Ik begrijp dat – indien je regelmatig van een ferry gebruik maakt – dit comfortabel is.

Voor ons is het dek prima: je geniet constant van het prachtige uitzicht (niet meer nodig om nog een extra eilandtour per boot te boeken, je komt echt dicht tegen de eilanden) en je kan naar hartelust zonnen en profiteren van het prachtige weer en de wind in je haren.

Zo ontdekten we dat Andros en Tinos niet alleen op kaart dicht tegen elkaar liggen, maar ook in werkelijkheid elkaar quasi raken.

We maakten een tussenstop in Tinos en Mykonos om passagiers af te zetten en op te pikken. Tinos lijkt nog wat op Andros, maar Mykonos is relatief klein, volledig volgebouwd en zeer druk. Je merkt ook dat het eiland wat meer aantrekkingskracht heeft voor de jetset.

En dan was er Naxos … eerste indruk: drukker en een pak meer toeristen. Ons hotel ligt in Agia Anna, waar de stranden drukbezet zijn. Maar er zijn hier genoeg “hide aways” om de komende dagen te ontdekken.

Ons mooi uitzicht op de baai ruilen we in voor een terras met zicht op het zwembad, wat de kinderen dan uiteraard weer de max vinden voor een snelle duik.

Onze avondwandeling bracht ons bij een niet zo trendy beachbar, maar wel met mooi uitzicht. Willem heeft alweer een nieuwe vriend. De pakweg 80-jarige uitbater met brede glimlach en getaande huid heeft ons voor morgen terug uitgenodigd.

Veel restaurantjes om uit te kiezen, maar een blik op tripadvisor (altijd handig voor de eerste avond) brengt ons bij Trattoria, waar Mare en Lasse elkaar vinden in brood, olijfolie en Tzatziki.