We moesten zeker nog een aantal plekjes op het eiland zien die met de bus minder goed bereikbaar zijn. Dan heb je de keuze tussen een auto huren of quads. De kinderen kozen voor wat meer avontuur, dus werden het quads.
En het was de hele dag dikke fun!
Eerst wat oefenen natuurlijk, ik had zelf nooit op zo’n ding gezeten. En nu nog een kind achterop, dus toch zeker zijn dat alles safe is.
En dan vertrokken we, eerst op wat minder drukke banen langs een oude vissershaven Vlychada om dan verder door te rijden naar het meest zuidelijke punt van het eiland: Akrotiri en Red beach (er is daarnaast ook nog een White en Black beach hier, je kan dus de keuze van het strand matchen met je outfit van de dag als je wil).
Hier was het nog vrij druk! Alles wat met té kleine stranden te maken heeft of plekjes die makkelijk bereikbaar zijn (en waarvoor je dus niet te veel inspanning moet doen) zijn altijd bijzonder druk. Niet enkel in Santorini trouwens.
Daarna ging onze tocht verder langs minder drukke plaatsjes. Af en toe moesten we noodgedwongen wel langs de hoofdweg en dan was het oppassen geblazen. Maar al bij al wordt hier redelijk braaf gereden, hetgeen eerder a-typisch is voor een zuiders land.
We gingen op zoek naar een wijnroute en kwamen zo uit in het middeleeuws dorpje Mechalochori, hier zijn behoorlijk wat lokale wijnhuizen te bezoeken.
We proefden wijn van “Gavalas”. Ik moet zeggen dat de witte wijn in heel Griekenland bijzonder goed is meegevallen. Elke huiswijn die je neemt is meer dan ok en je betaalt rond de 4 Eur voor een halve liter.
We verdwaalden in het dorp en hebben best wel lang moeten zoeken naar de parking waar de quads geparkeerd stonden, oriëntatie is duidelijk niet onze sterkste kant.
Daarna vertrokken we richting Pyrgos waar we onze tocht naar boven naar het 18 de eeuwse klooster van Profitis Ilias begonnen (ligt op ongeveer 600 m hoogte), gelukkig dus niet te voet deze keer.
De moeite waard, alleen al door het feit dat dit het hoogste punt van Santorini is en pal in het midden ligt. Je kan dus van alle kanten over heel het eiland uitkijken en de vorm zoals een kaart herkennen.
Terug “beneden” in Pyrgos zelf gingen we te voet via de trappen op zoek naar Franco’s.
Als je alle trappen moest tellen die we deze vakantie al gedaan hebben, kom je makkelijk aan 10.000! Mare beweert dat ze – eens thuis – beneden in de zetel zal slapen om te vermijden nog trappen te moeten doen.
Ook de plaatselijke Schroeders doet zijn levering aan de hogeropgelegen hotels hier per ezel.
En dan even uitblazen op het terras van Franco’s (met dank aan Dominique van Delhaize in Weert voor de tip, hij had gelijk: de sfeer, het uitzicht en hun voorkeur voor opera- en lounge muziek is fantastisch!)
We zijn daarna nog wat gaan rondtoeren met onze quad, genietend van de uitzichten en de zon die stilaan onderging.
Al bij al een prachtige dag : veel gelachen (met het geklungel van mama op de quad), veel mooie dingen gezien en vooral genoten van de vakantie en van elkaar.
Trips and little stories 