Aangezien we in Perissa logeren (de oostelijke kant van het eiland met de toegankelijke stranden), hebben we niet elke dag de wereldberoemde zonsondergang van Santorini van op ons terras. Hiervoor moeten we naar de westelijke kant gaan.
De meeste toeristen reizen hiervoor naar Oia, het uiteinde van het eiland. Helaas betekent dit dat 1000-en mensen zich elke dag een kwartier staan te verdringen om de beste foto te nemen.
In realiteit is elk plaatsje op het eiland aan de juiste kant goed voor een adembenemende zonsondergang. Dus besloten we in de namiddag reeds Oia te bezoeken om de grote drukte te vermijden.
We namen de bus terug richting Fira, maar besloten af te stappen in Firostefani en het laatste stuk te voet te doen. Dit is een gekend wandelpad dat start in Oia en eindigt in Fira (of omgekeerd) en waarbij je constant een andere blik op de vulkaan kan werpen.
In Fira namen we verder de bus richting Perissa met tussenstop aan het Mexicaans restaurant waar we vooraf een speciaal plaatsje reserveerden op het terras. We hadden dit restaurant al eerder op onze terugweg gespot en tripadvisor gaf bovendien zijn zegen. De kinderen waren maar wat blij dat ze vanavond eens iets anders dan de Griekse keuken konden eten.
Het bleek een ware Mexicaanse fiesta! Het beste Mexicaans eten dat we ooit gegeten hebben, meer dan genoeg en de frozen margarita was de perfecte compagnon om op de sunset te wachten.
En dan was het zover… rond 20 uur begon de zon te zakken en zaten we op de eerste rij voor een prachtig schouwspel.
En zagen we de lichtjes op Fira en Oia langzaam aangaan. Tijd om naar ons hotel terug te keren.
Morgen onze laatste dag in Santorini. Zoals gewoonlijk maken we er dan een totale rustdag van.
Trips and little stories 