Dag -1 voor de marathon of hoe hou je de stilaan opkomende zenuwen in bedwang?
De ochtend is voor onze marathonmannen alweer vroeg gestart met de “frühstückslauf”, de gelegenheid voor iedere deelnemer van heel de wereld om de beentjes nog eens rustig los te lopen. Een feestje onder lopers dus.
Maar in Berlijn krijgt dit soort evenement nog een extra laagje als je weet dat de eindstreep in het legendarische olympische stadion ligt. Dát stadion waar in 1936 de Olympische Spelen werden gehouden. Onze mannen kwamen toch lichtelijk onder de indruk van de confrontatie met zoveel historie op sportief vlak terug.
Ondertussen in het hotel zijn de marathonvrouwen à l’aise opgestaan, hebben op het gemak ontbeten en hielden zich bezig met het plannen van de rest van de dag…unterschied muss sein.
Na een relax ontbijt besloten we de metro links te laten liggen en toch ook onze bijdrage te leveren tot het strekken van de beentjes. We trokken richting stad, onze mannen hadden gisteren hun walhalla al gehad, nu was het onze beurt met een bezoek aan de Nike & Adidas stores. Ook wij waren lichtelijk onder de indruk van zoveel keuze. Moesten we toch even van bekomen op een terrasje.
Terug hereenigd met onze mannen zijn we fietsen gaan huren. Heel goed georganiseerd hier (we kozen voor Dunkey Republic, te vergelijken met Villo bij ons), helaas waren er op de eerste locatie slechts 3 fietsen beschikbaar, dus reden we naar de volgende en ging het met Carmen van “achterop de fiets”.
Nadat iedereen zijn eigen vervoermiddel had, was onze eerste stop de “Monkey Bar” voor de lunch, één van de hipste plaatsen in Berlijn. Erg hip zo bleek, want alles was al volgeboekt voor vandaag, morgen en – als we de man bij het onthaal mochten geloven – bijna de rest van het jaar ook. Dus zochten we onze heil bij L’Osteria, de zaak ernaast.
Dit kon moeilijk een straf genoemd worden, want superlekker en werkelujk tafelgrote pizza’s. Werkelijk alles is hier groot en groots!
De dames hielden het deze keer bij een bescheiden slaatje, no carb loading for us.
Tijd dus om de calorietjes er terug af te werken met een fietstocht door de wijk Mitte en een bezoek aan de voornaamste trekpleisters van Berlijn: a date with history!
Achtereenvolgens bezochten we het monument van de Holocaust, Brandenburger Tor, checkpoint Charlie, de overblijfselen van de muur,… Berlijn is heel leuk om te fietsen, de architectuur is zo intigrerend, je kijkt je ogen uit.
Alleen was de dag voor deze fietstocht niet ideaal, de inline skate marathon was nog bezig. We ondervonden aan den lijve wat de inwoners jaren en jaren aan den lijve ondervonden: het parcours leek wel een muur en het was zoeken naar een opening om aan de andere kant te geraken en de tocht verder te zetten.
Voordeel is dat we Bart Swings voor de 5de keer op rij de inline skate marathon hebben zien winnen. Bij de vrouwenmarathon was er ook al een Belgische gewonnen.
Kort bij Alexanderplatz hebben we de fietsen terug ingeleverd, het begon helaas te regenen. De rest is voor morgen.
We keerden met de metro terug naar het hotel waar er een geweldig pastabuffet klaar stond voor nog wat meer koolhydraten. Morgen staat er vlees op het menu, dat staat nu al vast!
En dan was het stilaan tijd om de laatste voorbereidingen te treffen voor de grote dag: kleren klaarleggen, beslissen in welk shirt er gelopen wordt (moet goed ogen op de foto’s), trackingchip op een ingenieuze manier aan de schoen bevestigen en kiezen uit de voorraad eten wat er nog vóór het ontbijt van 6 uur aan krachtvoer moet genuttigd worden.
Willem, Koen als het kon zouden we 42 km lang naast jullie lopen om jullie aan te moedigen. Helaas lukt dit niet, maar denk maar dat wij dat engeltje (of duiveltje) op jullie schouder zijn voor het extra duwtje richting finish. Geniet van de sfeer en al het moois dat jullie te zien krijgen en de prachtige ervaring. Al jullie harde inspanningen en ontberingen van de afgelopen maanden (trainingen in het holst van de nacht, letten op eten en drank, …) zullen ongetwijfeld hun vruchten afwerpen. Go, go, go!
Trips and little stories 