Ik weet niet hoe het ondertussen in België is, maar wij blijven achtervolgd door een hittegolf. Vertrokken in Verbania in de regen (!), zagen we – eens we Milaan naderden – de thermometer alleen maar stijgen met een piek van 36 graden ter hoogte van Toscane.
De rit naar Rome bracht ons heel veel variatie in de landschappen: geen reliëf in de streek van Emilia-Romagna, bergachtig in Toscane en Umbrië. Deze laatste streek spreekt mij persoonlijk het meeste aan: het ene na het andere hooggelegen middeleeuwse dorpje, afgewisseld met akkers en weilanden. Me like!
En dan Rome. Het was al even zoeken op de ring, want de bewegwijzering was niet evident en kwam niet altijd goed overeen met wat mevrouw GPS ons vertelde. “Bestemming bereikt” bleek ook niet helemaal te kloppen, een straatnaam komt hier niet overeen met een straat, maar met een blok… kortom genoeg verwarring voor een discussie in Italiaanse stijl in de auto. Na een half uur zoeken en bellen hebben we onze B&B toch gevonden en konden we ons installeren.
Het plan om de wijk Trastevere vanavond nog te ontdekken (vlakbij onze B&B) hebben we maar laten vallen. 20 meter verder konden we terecht bij een prima italiaan : de eerste heerlijke pizza for the kids was een feit.
Morgen wordt het spannend, want dan mogen we op audiëntie bij de Paus…
Trips and little stories 