Gelukkig had ik voor één keer voldoende kleingeld op zak, want voor we het wisten en enige instructies konden geven, lag het stuk van 2 x 50 cent in de fontein. Alleen niet op de juiste manier. Bij de 2 de poging was het wel raak: they will come back! Bij ons is dat althans toch gelukt, al hebben we wel een jaar of 25 op moeten wachten. Het was over de koppen lopen bij de Fontana di Trevi, maar het blijft een must do!
Het Pantheon en de tempel van Hadrianus kwamen we ook nog op onze weg tegen, daarna namen we de bus richting Colosseum.
Rome is niet alleen de stad van de 1000 terrassen, maar ook van minstens zoveel fonteintjes met drinkbaar water om je dorst te lessen.
Gelukkig, want de temperaturen stegen al dagen en dagen aan één stuk ruim boven de 30 graden uit. Het gevolg was dan ook onvermijdelijk: op de bus werden we reeds getrakteerd op een ongezien klank-en lichtspel. Heel speciaal zicht zo boven het Forum Romanum. Tegen de tijd dat we uitstapten, regende het flink door, een welgekomen afkoeling wel.
Waar ze het vandaan toveren weet ik niet, maar plots hadden de straatverkopers hun armen vol met regenponcho’s en plu’s. Waar dan ineens die tonnen en tonnen selfiesticks gebleven zijn is me een compleet raadsel. We besloten ons bezoekje van de 2 sites even uit te stellen en met de metro enige haltes terug te rijden om de innerlijke mens te versterken en daarna terug te komen.
Een uurtje later klaarde de hemel stilaan terug op en was er zuurstof genoeg “in the air” om aan te schuiven. Het is te zeggen, dat viel dan weer behoorlijk mee. Ik was vooraf wekenlang in dubio gebleven over het al dan niet reserven van tickets tot het kopen van de zgn. “Skip the line” tickets aan 28 Eur het stuk. Ik besloot het er op te wagen en ter plaatse de normale tickets te kopen aan het loket. Dat scheelt hem in ieder geval een slok op de borrel (80 Eur), waar we er ’s avonds dan ook 2 van hebben genomen.
Eerlijk waar, dat is – naast de restoproppers en de straatverkopers – hetgeen waar ik mij het meeste aan stoor hier. Zoek maar eens op de officiële website van het Colosseum de gewone toegangsprijs zonder al de toeters en bellen van rondleiding tot bezoeken aan het één of ander ondergronds en duister keldertje. Ik daag u uit!
Nadat we ter plaatse wat rustig hadden rondgekeken en vaststelden dat er effectief een héél lange wachtrij voor het Colosseum zelf stond aan te schuiven, ontdekte we een zeer korte rij aan een “ticket office” aan de overkant. Na amper 10 min. aanschuiven was het aan ons: 2 volwassenen + 2 kinderen : 24 Eur in totaal! Bam! En tot mijn grote vreugde zei de brave man aan het loket mij ook dat we nu een andere rij konden nemen die ongeveer 1/3 van de lange was. Na 20 min. waren we binnen. De lange rij naast ons waren de sukkelaars die thuis zelf al het werk hadden gedaan en online een ticket hadden geboekt en geprint…
Het Colosseum is en blijft een indrukwekkend gebouw, zeker met een beetje verbeelding over wat zich daar heeft afgespeeld. 
We konden met hetzelfde ticket daarna gewoon het straat oversteken en binnenwandelen in het Forum Romanum, terwijl het zonnetje haar volle sterkte begon terug te vinden.
Dan was het tijd om terug naar onze B&B te “strompelen”. Zonder je het goed en wel beseft leg je kilometers en kilometers af, zelfs als je een stuk openbaar vervoer neemt. Bovendien is er een overdaad aan trappen in Rome, omdat je toch wel wat hoogteverschillen moet overbruggen. Onze beenspieren raken hier goed getraind.
Een douche en even chillen op bed was noodzakelijk. We besloten in de buurt te gaan eten, zodat we niet te lang meer moesten stappen. Een hele onderneming bleek, het ene na het andere goede restaurant is hier al in jaarlijks verlof (!). Rare mannen die Romeinen!
Uiteindelijk vonden we een leuk restaurantje: Calabascio. Het eten was waanzinnig lekker, maar we dachten nu toch wel écht dat we bij Basil Fawlty terechtgekomen waren. Het was niet dat de man echt onbeleefd was, maar volgens ons had er een handvol personeel zijn kat gestuurd, waardoor zijn stressniveau ongekende hoogten had bereikt. Hilarisch! We konden er wel om lachen en het was een leuke afsluiter van de dag.
Trips and little stories 