Acclimatiseren

Onze boottocht moest toch wel even verwerkt worden. We hebben allemaal redelijk goed geslapen, maar al bij al te weinig. Op volle zee waren er toch wel serieuze golven te overbruggen bijkbaar, ik kan geloven dat sommige mensen serieus zeeziek kunnen worden. We hadden dat vorig jaar ook al meegemaakt, maar het feit dat je in het pikkedonker in de buik van het schip in een bed ligt, maakt het net iets meer spannend.

Om 6 uur komen ze kloppen op deuren, dan moet je onmiddellijk de kajuit verlaten, dus waren we toch al om kwart na 5 opgestaan om te douchen. We konden op het dek verder wakker worden en de eerste glimpen van Sardinië opvangen.

om 7 uur stipt meerden we aan en reden we Olbia binnen.

We moesten dan nog 2,5 uur rijden richting zuiden voor onze eerste bestemming: Quartu Sant’Elena. Dus gingen we eerst ergens ontbijten. Dat deden we in de jachthaven en ook hier waten enkel zoete dingen te vinden. Ik word eraan gewoon te ontbijten met een tas koffie, een fruitsapje en een croissant (deze laatste weliswaar met lange tanden).

De tocht naar het zuiden verliep heel vlot. Er is hier – eens je de haven uit bent – bijna geen kat op de baan. Het is meestal een gewone weg waar je 80 à 90 mag rijden, maar iedereen vlamt hier goed door. Italianen zijn trouwens nog steeds geen heren in ´t verkeer.

De uitzichten waren bij momenten fenomenaal en door het feit dat we quasi heel het eiland hebben doorkruist, konden we al de sfeer van heel wat toekomstige bestemingen opsnuiven.

Je moet je ogen goed de kost geven, want leuke dorpen wisselen zich af met bergpaadjes waar je een boer op een zwaar bepakte ezel naar beneden ziet komen of een flank vol met schapen.

We bereikten sneller dan verwacht Quartu, dus hadden we nog ruim de tijd om alvast het strand te verkennen en iets te eten. Quartu is een badplaats net buiten Cagliari met een mooi, maar drukbevolkt strand. Maar het is een perfecte uitvalsbasis om de streek te verkennen.

En dan was het tijd om ons appartement op te zoeken, dat eigenlijk aan de overkant van het straat ligt. We hebben een hele bovenverdieping, dus hebben we zeezicht en zicht op Cagliari.

We hielden na het uitpakken een stevige siësta om toch ons slaaptekort wat te compenseren. Daarna even met z’n allen naar de supermarkt, want Willem wou dadelijk de Bbq uittesten. Zalig zo’n winkel vol met producten die je niet kent of die net iets anders smaken dan thuis. In ieder geval: morgen staan er voor het ontbijt eitjes en enkel maar hartige dingen op het menu!

Voor vanavond was het zeevruchten als “antipasti” en “primi”, tagliata di manzo en worst met pasta pommodori van mama Ilse als “secondi”.

Trouwens, de wijn (wit van Alghero en rood Cannonau di Sardegna) was ook zeer lekker en is goedgekeurd. Er zijn hier bepaalde wijnen die op het eiland zelf voldoende te krijgen zijn, maar die – wegens te kleine oplage – niet geëxporteerd worden. Dus daar willen we toch ook wat meer van weten en vooral proeven.

En dan was het tijd om gaan te slapen. Mare kreeg het ineens in haar hoofd om buiten op het terras te slapen, helemaal ingesmeerd met muggenzalf (“dat wast er morgen wel af in zee”). Zot geval hoor, we hebben haar maar laten doen.

Deze ochtend was de eigenaar langs geweest om de planten op het terras water te geven, had ze in ieder geval niets van gemerkt. Hilariteit alom, want die mens moet gedacht hebben dat we haar hadden buiten gezet.