Cruisen

Vandaag trokken we de andere kant op, richting westkust. Dat betekent Cagliari voorbij, richting het eiland Sant’Antioco. Zo ver zijn we uiteindelijk nooit geraakt. Om te beginnen hadden we een lazy ochtend. We vertrokken pas rond de middag. Bovendien viel onze mond – ééns we op de weg tussen pakweg Pula en Teulada zaten – constant open van verbazing. We stopten hier en daar voor het uitzicht of reden een zandwegje af richting strand voor een plonsje of pootje te baden. Of om naar wat flamingo’s te kijken. Dat schiet zo niet op natuurlijk.

Deze kustweg staat inderdaad bekend om zijn panoramische vergezichten. Gisteren was het bovendien een groot stuk van de dag bewolkt. De temperatuur blijft hoog (28 graden), maar dit levert een geweldig dramatische lucht op, erg mooi voor een fotoshoot.

Alleen al de namen van de stranden en rotsformaties doen je duizelen: Scoglio di Porto Malo, Spiaggia di Ferraglione, Isola Su Giudeu,…)

We bleven tenslotte een tijdje op een strandje in Teulada. Onderweg hadden we wat fruit gekocht: druiven, perzikken en corsicaanse (!) peren en Willem had een flesje Prosecco in de picknicktas meegesmokkeld. Dat werd dus een picknick in stijl.

De weg naar huis was helaas minder idyllisch. Het begon niet alleen te regenen (en ai ai, mijn was hing nog buiten). Maar we hadden er ook geen rekening mee gehouden dat het zaterdagavond was en dat je hier hetzelfde effect hebt als in pakweg Budva – Montenegro. 1 hoofdweg en heel Sardinië dat quasi op hetzelfde moment naar de grote stad wil… een enorme file dus. Mare en Lasse vonden dat we “precies terug in België waren”. Of hoe een vakantiegevoel heel snel weg kan zijn.

Onze ETA werd plots 20 h en we wilden eigenlijk weer een keertje zelf iets koken. We stopten onderweg nog aan een Auchan en rond een uur of 10 ´s avonds zaten we dan toch aan de apéro en konden we daarna genieten (op algemeen verzoek van de kinderen) van … schnitzel met gebakken patatjes!

Morgen trekken we naar ons hotel in de bergen, weer een heel andere omgeving, een beetje weg van de wereld. Hoewel je op minder dan een uur terug op een strand kan liggen natuurlijk, zo immens groot is Sardinië natuurlijk niet.