Vandaag verhuisden we van locatie en deden we het wat rustiger aan. Laat ontbijt, late check out en dan de auto in voor een panoramische rit van oost naar west. Eerst nog in een berglandschap met soms smalle wegen. Willem moest zelfs één keer uitstappen om te onderhandelen over wie terug achteruit moest. Hij won het pleit, van een Nederlander nog wel!
Onderweg kwamen we Duitsers tegen die ook genoten van een panoramische tour, ware het niet dat zij een meer opvallende wagen hadden. We reden achter hen een bergdorp binnen, de gezichten van de op straat weer talrijk aanwezige inwoners! Hilarisch! 
We kruisten ook talrijke keren het spoor van de “trenino verde”, een ouderwets stoomtreintje dat – in de zomer- af en toe rijdt van het zuiden naar de oostkust en van de oostkust naar de westkust. Je komt zo natuurlijk op plaatsen waar je zelfs met de auto niet kan komen en is waarschijnlijk wel de moeite als je hier geen auto hebt. Op die manier kan je toch een groot stuk van het (land)schap zien.
En dan braken plots alle hemelsluizen open! Donder, bliksem, hagel en héél veel regen. We moesten zelfs even aan de kant gaan staan, op de weg stond het water in no time enkele centimeters hoog, dit land is duidelijk niet voorzien op dit soort weer.
Aangekomen aan het hotel, was het min of meer gestopt met regenen, maar zat de hemel nog helemaal dicht! Dus van het geplande chillen aan het zwembad voor de rest van de dag kwam niets meer in huis.
De Sardijnen zitten hier met de handen in het haar trouwens, ze weten niet wat hen overkomt: 3 onweersbuien op nog geen 2 weken tijd! Dat is al meer dan in pakweg de laatste 5 jaar!
We besloten uit te pakken en een bezoek te brengen aan het mooie Bosa. We zitten hier nu echt op de boerenbuiten, dus af en toe moet je rekening houden met een schapenfile.
Verder zie je hier ook veel paarden en koeien. We hebben trouwens paarden aan ons hotel, die vrij mogen rondlopen over heel het domein, zelfs bij het zwembad.
Verder zijn de stammen van alle bomen hier gevild, het zijn namelijk kurkbomen. De bast wordt verwerkt, een beetje zielig zicht eigenlijk.
Bosa is echt de moeite om even in rond te lopen. Heel mooi, met al die gekleurde gevels en supersmalle straatjes. Langs deze straatjes en trappen klommen we naar boven naar de Castello, waar je een mooi uitzicht hebt op de stad en de monding van de rivier de Temo in zee. Het is ook een gezellige stad, vol leven en overvolle pleintjes en terrasjes.
Om half 9 werden we terug verwacht in het hotel voor het diner, waar we toch weer buiten konden zitten. Er wordt hier elke dag gezorgd voor een menu met antipasti, primo piatti, secondi piatti en dessert. Vanavond stonden er bruchette, pasta funghi, scaloppine en de typische sardijnse Seadas met kaas en honing op het menu. Overheerlijk!
Morgen is er terug goed weer voorspeld met 31 graden, tijd dus om het zwembad hier uit te proberen!
Trips and little stories 