De tocht naar Olbia verliep vlot. We zouden vanaf 11 uur kunnen inchecken in ons nieuw hotel, dat pal in het oude centrum van Olbia lag. Daar aangekomen, bleek het een B&B zonder receptie te zijn, gelukkig was er net iemand aanwezig, lees: aan het rondhangen. Maar onze kamer bleek verre van klaar en hij was duidelijk ook niet op de hoogte dat er een familiekamer gereserveerd was. Het werd dus weer Commedia dell’arte van de bovenste plank: hij trommelde in de gauwte nog wat volk op, er werd wat druk gedaan, ik stond met onze bagage op de stoep, Willem bleef ondertussen in de auto in een smalle straat waar je niet mocht parkeren. De andere passanten moesten dus voorbij rijden, half het uitgezette terras van het naburig restaurant meenemend.
Na een minuut of 20 mocht ik mee naar boven, en kreeg de uitleg volledig in het Italiaans. Ik knikte maar wat en liet de bagage achter om daarna terug in de auto te springen.
Het plan was om eens naar Costa Smeralda te rijden en te gaan rondneuzen in Porto Cervo, de thuishaven van de rich & famous (o.a Gwyneth Paltrow en Steven Spielberg) en waar er een rits aan imposante yachten en auto’s te zien zou zijn.
De oude haven is mooi en dat is ook waar de dure winkels, stijlvolle restaurants en loungebars zich bevinden. Een cocktail aan 35 EUR, een simpele pasta pommodoro aan 25 EUR en we zagen een outfit in de etalage voor een kind ter waarde van 1070 EUR!
De echt grote yachten hadden we nog niet gezien, dus reden we nog een stukje verder naar het nieuwe stuk haven, maar dat viel wel wat tegen. We hadden ons verwacht aan iets zoals Puerto Banus in Malaga, maar hier geen mooie boulevard om te flaneren en zien en gezien te worden. Er was letterlijk geen kat.
We reden dan maar terug naar Olbia en passeerden nog wat magnifieke zichten en stranden waar het letterlijk over de koppen lopen was. Ik heb een sterk vermoeden dat de “rich” hier effectief iets aan het water toevoegen, want zo blauw hebben we het nog nooit gezien.
Terug in Olbia maakten we nog een avondwandeling, vonden we een gezellig loungebar voor een apero, een streekproductenwinkel voor souvenirs en een restaurant op het pleintje bij onze B&B om te eten.
Olbia is heel charmant en mooi. Mooie gevels met een wat Victoriaanse uitstraling en het straatbeeld vol mooie kleurige bloemen.
Wat dat restaurant betreft (Officina del Gusto), dat bleek een mooie afsluiter te zijn. Heel lekker gegeten en gedronken in een mooie setting. Het kwam recht uit de boekjes. Ware het niet dat er een dakloze, die het pleintje als zijn stek voor de avond en nacht had gekozen, de hele tijd de rust verstoorde door op iedereen te roepen en te tieren. Nu is er al sowieso heel veel Polizia en Carabinieri op de been in heel Sardinië (ze doen ook veel controles aan uitvalswegen bijvoorbeeld). Maar hier werden steeds meer agenten opgetrommeld om de brave ziel te overtuigen weg te gaan. Op den duur stonden ze daar met z’n achten en werden er ook nog – denken we – sociale werkers opgetrommeld en druk getelefoneerd. De dakloze trok het zich allemaal niet aan en even later lag hij in zijn slaapzak rustig op een bank te slapen en dropen de inderhaast opgetrommelde troepen stilletjes af. Typisch !
En dan was het stilaan tijd om te gaan slapen, het zou weer een korte nacht worden. Morgenvroeg om 7 uur worden we verwacht in Golfo Aranci (op 20 minuten van onze B&B) en nemen we de ferry van Corsican Ferries richting Livorno.
Trips and little stories 