Destination Umbria

Precies 1396 km zijn we bij vertrek verwijderd van onze eindbestemming Spoleto, en daarmee kunnen we bijna niet méér in het middelste middelpunt van de laars zitten.

Vergeleken met de voorgaande jaren wagen we ons deze keer aan een eerder rustig concept, aangezien we 2 weken vanuit dezelfde uitvalsbasis opereren. Onze eerste prioriteit: de kinderen overtuigen dat dit niet saai hoeft te zijn. En na een hele vakantie van ‘hut naar her’ zullen ze ons nog dankbaar zijn voor een paar rustigere dagen aan het zwembad met zicht op het mooie Italiaanse land.

Maar de 14 uur durende trip doen we uiteraard niet in 1 trek, het is tenslotte vakantie. Onze eerste tussenstop is voorzien in Luzern.

Willem is hier een tijdje “kind aan huis” geweest voor een project, het stond al lang op zijn verlanglijstje om ons de stad te laten zien. Hij was destijds in volle voorbereiding van een marathon, dus hij had op alle mogelijke uren van de dag Luzern en omgeving al lopend verkend… lekker makkelijk dus: follow the leader!

We kwamen al rond de middag toe (het voordeel van op een zondag te vertrekken, geen enkele file gehad), dus alle tijd om op het gemak de stad te verkennen en een terrasje te doen langs het water.

Een stad met twee gezichten: rechts van de haven het toeristische centrum, oude glorie in zeer goede Zwitserse staat, in de jachthaven zelf de meest moderne gebouwen en de “hangplaats” bij uitstek voor de locals. Eerlijk gezegd moeilijk om te beslissen wat nu het meest aanspreekt.

Een obligate family fotoshoot kon uiteraard niet ontbreken.

Wegens vertrek om 6 uur vanmorgen en gisteren nog maar net terug van chirokamp konden we Mare en Lasse na ons tochtje quasi bijeen vegen en besloten we verder door te rijden naar ons hotelletje, een kwartiertje verder op in Alpnach. Altijd weer spannend om te kijken waar je terecht komt. Maar dat viel reuze mee. Een echt landgasthotel https://www.schluessel-alpnach.ch/van het beste soort. Nikske design uiteraard, veel hout en rood-wit geruite decoratie en zitbanken in plaats van fancy stoelen. Maar laat dit nu net dat zijn waardoor we ons welkom voelen. Als kers op de taart kregen we ook een ´room with a view’.

Het plan om misschien na een verkwikkende douche terug richting Luzern te trekken werd stante pede en unaniem naar de prullenmand verbannen.

Hebben ze hier ook nog een gezellige biergarten en een restaurant met streekproducten (homemade cordon bleu en capuns… rest je je enkel nog af te vragen: “wat drinken we daarbij”?