Deze ochtend is Willem een loopje gaan doen. Het is te zeggen: hij ging vers brood kopen en “en passant” zou hij dan gaan lopen. Handig, zo’n man in huis! Wij slapen/luieren ondertussen nog wat langer.
Bij het ontbijt bespreken we het programma van de dag. We hebben vooraf weinig of niets uitgestippeld. Enkel per categorie “reistijd” een aantal must do’s opgelijst, zodat we – afhankelijk van de goesting van de dag – ’s ochtends snel kunnen beslissen.De temperatuur zal vandaag rond de 28 graden schommelen, ideaal dus om de benen te strekken.
Op de weg van Spoleto naar Assisi kom je achtereenvolgens Trevi en Spello tegen. Aangezien we als tip kregen eerder in de late namiddag naar Assisi te gaan, hebben we voldoende tijd om deze tussenstops te doen.
Voor je in Trevi toekomt, zou er nog een rustig plekje zijn : Fonti del Clitunno. Een rustige oase zogezegd, een prachtige plaats om even te vertoeven. In werkelijkheid was dit het Zoet Waterpark in ’t mini en bovendien moest je ook nog inkom betalen… dat was gauw beklonken. Er was wel een leuk restaurantje, dus het idee was om’s avonds op de terugweg daar een simpele pizza te eten, maar helaas op woensdag enkel voor de lunch open. Staat met stip genoteerd voor als we de komende 1,5 week geen inspiratie hebben😂.
Dan naar Trevi zelf, de “koningin van de olijven’. Zelfs vanuit de auto ruik je de olijven als je tussen de gaarden passeert. De uitsmijter van de dag komt deze keer van Willem: Wie zingt bij de Romeo’s en woont tussen Spoleto en Assisi? Gunter Trevi! 🤦🏻♀️
Trevi zelf is een zeer kalm en aangenaam stadje, met – traditiegetrouw – een eindeloos netwerk aan kleine straatjes en zeker niet toeristisch. Vanop de stadswal heb je een prachtig zicht op de omliggende steden: Montefalco aan de overkant, Spello en Assisi verder op de weg.
Na Trevi komt Spello, ook wel gekend als het bloemendorp. De klim naar boven was pittig, maar zeker de moeite waard. Elk klein straatje en steegje hebben de bewoners versierd met eindeloos veel bloemen. Een prachtig zicht en deze aanblik is niet voor niets het meest ge-instagramd op de # van Umbrië. Keerzijde van de medaille : best wel toeristisch en de mensen zijn er minder welcoming dan in de rest van de dorpen. Niet te lang blijven rondhangen dus.
Na een quick stop voor een drankje in een lokaal barretje (bar barizzo, te mijden want heel duur en een zeer onvriendelijke man), trekken we verder richting Assisi. Onderweg stoppen we even voor een picknick in de schaduw met zicht op onze bestemming.
3 steden op rij van het type “zie mij hier blinken op de bergflank”, met verplicht parkeren aan de rand beneden, is goede fitness. Soms zijn er roltrappen naar boven, maar daar bedanken wij voor. Wat ik wel niet begrijp is dat iedereen buiten de stad moet parkeren, maar er nog massa’s auto’s door de straten gejaagd worden. Typisch zuiders uiteraard, dit was bijv. in Lissabon voor mij het meest storende element. Maar in Rome hebben ze het anderzijds wel al begrepen en is het grootste stuk van het historisch centrum verkeersvrij. Om de haverklap moet je hier een bazaar induiken omdat er een paar auto’s passeren in de toch al smalle straten.
En dan werden we weer getrakteerd op een geweldig staaltje van Italiaans straattheater: roepen en claxonneren dat het een lieve lust was! Aan een hotel werd er blijkbaar valet parking voorzien. Een beetje genante situatie als je dan stilvalt bij het parkeren, vervolgens 20 min. de straat blokkeert en de eigenaar je moet komen redden (gewoon omdat het een Lamborghini was).
We hebben weer eens goed kunnen lachen.
Ik was toch wel bijzonder onder de indruk van de fresco’s in de Basiliek van San Franciscus. Als ik het goed heb is het van 1991 geleden dat ik hier was, maar blijkbaar heb ik het destijds nog niet ten volle kunnen appreciëren, het was me in ieder geval niet in die mate bijgebleven.
Tegen een uur of 6 kregen we een collectief hongertje en hadden we genoeg kerken gezien voor 1 dag. Op de terugweg passeren we Montefalco (hét wijndorp van Umbrië), waar er al een paar dagen een festival bezig is. We besloten daar te stoppen en de kinderen hun goesting in pizza te stillen.
Parkeren was geen sinecure, want zowat alle tijdelijke waarschuwingsborden spraken elkaar tegen. Maar uiteindelijk vonden we toch een plaatsje, op hoop van zegen dat er straks plots geen stoet van pakweg 100 paarden of koeien moet passeren, want dat was niet zo duidelijk.
Geweldig om te zien: om een uur of 7 stond er nog maar enkel een tribune op de Piazza Mercatore en waren ze hier en daar wat aan het prutsen om zaken op te bouwen. Bleek dat de processie, inclusief Middeleeuws toernooi mét afzetten van alle straten amper 2 uur later door te gaan. Dat was een staaltje efficiëntie ten top!
We vonden een geweldig restaurant mét pizza en een op z’n minst interessant interieur: de muren en plafonds hingen vol met van alles en nog wat, o.a. kaders met vervallen en achtergebleven bank- en kredietkaarten. Mijne winkel dus, interessant studiemateriaal😋.
En dan was het tijd voor de processie. Ze kwamen met een gevolg van het marktplein, naar beneden richting stadspoort om zich te verdubbelen in aantal en dan met z’n allen terug te keren naar het marktplein. Ongelooflijk, volgens mij liep de halve stad mee in de stoet!
Op de Piazza zelf werd er dan nog een boogschutters toernooi gehouden, een competitie tussen de verschillende wijken van de stad. Afgeladen volle tribunes schreeuwden hun vertegenwoordiger-boogschutter naar de overwinning. Prachtig!
Dan was het tijd om – in het donker uiteraard – terug te keren naar Spoleto. Ik was de chauffeur van dienst, wat maakte dat het bij ons in de auto ook nog wat straattheater werd. Ondertussen stonden alle straten vol geparkeerd, de ene auto al wat meer reglementair dan de andere. Dit zorgde ervoor dat er soms slechts millimeters ruimte was om te manoeuvreren.
Als we de rekening op het einde van de dag maken, dan hebben we 4 steden gedaan op 1 dag. Goed gewerkt dus!
Morgen is het hier uiteraard ook een heilige rustdag, want Ferragosto (halfoogst). We zouden dus om goed te zijn omstreeks 9h30 in de mis moeten zitten. Tijd om gaan te slapen!
Trips and little stories 