Laatste dag Italië! En wat voor eentje!
Het ontbijt was een goed begin van de dag, want naar Italiaanse normen heel uitgebreid. We zijn het niet gewoon eitjes en verse broodjes te vinden aan het buffet. En voor de kinderen pannenkoeken, dus hun dag kan niet meer stuk.
Daarna trekken we naar het watersportcentrum, een 800 meter verderop. De weg loopt langs het meer en op die moment is het daar nog zeer rustig. Dat is dus volop genieten.
We hebben nog altijd niet beslist wat we op het water gaan doen, maar de goesting gaat uit naar SUP (Stand-up Paddling). Dat lijkt ons haalbaar om op korte tijd onder de knie te krijgen. Surfen is ondertussen weer 2 jaar geleden en op zich technisch niet zo evident.
Het blijkt inderdaad de goede keuze. Na een korte uitleg gaat mijn kroost en hubby de plank op. Lasse is er eigenlijk direct goed mee weg. Mare en Willem na enkele plonsjes ook. Het heeft iets heel rustgevend om hen bezig te zien.
Ik zwem ondertussen nog wat tussen mijn vrienden de eenden en de zwanen. En Willem pikt me op voor een toertje samen op zijn bord.💑. Very romantic👌.
Na 2 uur is er genoeg gepaddled. Het is op den duur echt wel vermoeiend, zeker als er meer en meer motorbootjes passeren die wat deining teweeg brengen. Tijd ook voor een siësta dus. We zoeken hiervoor een mooi plaatsje langs het water en we vallen quasi collectief in slaap.
In de late namiddag maken we ons klaar voor de rest van het programma vandaag: een bezoek aan een villa botanica, “Villa Carlotta”. Jammer dat – net als we richting Tremezzo vertreken – de zon achter de wolkjes verdwijnt, want een avondzonnetje zou dit bezoek nog zoveel mooier hebben gemaakt.
Maar toch zijn we allemaal onder de indruk van de grandeur. Volgens Mare moet het geweldig geweest zijn op verstoppertje te spelen ik zo’n groot huis. Lasse vindt de nagemaakte jungle in het park vooral de moeite.
En dan is het tijd om een hapje te eten, dat hebben we nu wel verdiend, het is eigenlijk van vanmorgen geleden, buiten wat chips bij ons drankje. Slechte ouders 🤭…
We eten vandaag in het visrestaurantje om de hoek. Respect voor de mensen, want hun terras is met zicht op de haven, maar het hoofdgebouw is aan de overkant van de straat. Op gevaar van eigen leven steken ze de straat over met – toegegeven – de meest heerlijke gerechten. Maar dat zal hun helaas in het hiernamaals niet ver vooruit helpen vrees ik.
Maar, dus, zoals gezegd… goed eten! Verse vis op het bord, heel simpel klaar gemaakt.
En een mooi uitzicht!
Met pijn in het hart nemen we afscheid van “la bella italia”! Het was een geweldige vakantie, gevarieerd, rustgevend, culinair een topper en van het begin tot einde genieten.
Trips and little stories 