De dag begon wat grijs, de zon had erg veel moeite om door te breken. Maar in vergelijking met de voorbije dagen, was dat perfect om te doen wat we van plan waren te doen. Terwijl onze kinderen zich nog eens omkeerden in hun bed en nadat wij een eerste koffie hadden gedronken op ons dakterras, deden we een ochtendwandeling tussen de velden. We hadden ons voorgenomen om – de periode dat we in het huis zaten – ons niet druk te maken over de lang slapende pubers en, indien het uitkwam, gewoon ons ding te doen. Bij deze bunkerden we door de graan-, bieten- en zonnebloemvelden.
Na ons ontbijt (en nadat de jeugd stilaan de trap afdaalde) gingen we boodschappen doen én eerst en vooral ook op verkenning voor de komende dagen.
Eerste stop was Lavardac, waar een kanoclub is. Niet meer dan een schuur waar een 4-tal pubers (die duidelijk wél vroeg opstaan) de dienst uitmaken. We reserveerden alvast 2 kano’s voor morgen. Ik denk niet dat er op de Gélise spectaculaire passages zullen zijn (maar zeker ben je nooit), maar een paar uur op het water in slow modus is altijd aangenaam.
Daarna richting Barbaste, eigenlijk om geld af te halen. In Frankrijk is het nog steeds de gewoonte om cash of met cheque te betalen in veel gevallen, ik vermoed dat ze aan de staart van het peloton bengelen qua non cash oplossingen. Maar ook in Barbaste geen geldautomaat te vinden. Dit verklaart perfect het succes van Nickel (soon also in Belgium), waarmee je een zichtrekening kan openen in een krantenwinkel én ook geld kan afhalen. Maar niet getreurd, we vleien ons dan maar neer op een terrasje dat we bij een vorige passage in het dorp al hoorden roepen: zet u en drink ene!
Daarna was het nu écht wel tijd voor de boodschappen: vanavond staat er forel op het menu.
Op de terugweg rijden we nog snel langs Fréchou, het zoveelste kleine, charmante dorpje op een boogscheut van ons verblijf. Dit werd door Sue sterk aanbevolen om de marché nocturne te doen, vanwege de kleinschaligheid en het unieke karakter. Toch even piepen hoe het zit met de bereikbaarheid, kwestie dat we niet minstens over een 4×4 moeten beschikken om daar te komen. Die Britten hebben andere normen wat dat betreft. Het bleek goed te zitten: heel afgelegen, dat wel en door elkaar geschud, dat ook, maar het zag er gezellig uit. We hebben er alvast zin in voor vrijdag.
Thuis hebben we nog wat baantjes getrokken. Tegen de tijd dat ik er 30 heb gedaan, pikt Lasse mee in. We eindigen tegelijk met 50… ik voel me net een escargot. Verder de obligate volleyralley (record staat voorlopig op 104). Qua jeu de boulle toernooi stond Lasse voor vanavond los aan kop, maar Papa is hem nu vlotjes langszij gegaan. Tussenstand: Willem 8 pt, Lasse 7 pt, Mare 4 pt en Ilse 3 pt (waarbij ik 1 punt extra haalde doordat Mare in de laatste worp mij dichter ketste, hier is het niet “Kempen boven “ zegt Mare).
En dan gaan de visjes op de Bbq. Overheerlijk, goede marchandise zoals ze zeggen. komen gewoon van de Intermarché van de verstoog, maar topkwaliteit. Sue zegt dat Carrefour hier absoluut te vermijden is.
We worden weerom getrakteerd op de mooiste zonsondergang en sluiten we af met een Facetime met moeke, vake, Toon en Anke in Heverlee. Fijn om ze – al is het op een afstand – terug te zien!
Trips and little stories 