Shop till you drop

Vandaag was er 1 hoofdactiviteit: shoppen. Je kan niet naar huis komen van Parijs zonder ten minste een serieuze poging tot shoppen gedaan te hebben. En er zijn zoveel mogelijkheden, er is dus voor elk wat wils. Zeker met pubers die hun eigen stijl aan het zoeken zijn is dit dé stad bij uitstek. Alleen al door op straat goed rond te kijken zie je de meest inspirerende dingen.

We hadden dus ruime keuze. Wat we zeker wilden doen was “Galeries Lafayette”, een gebouw met toch wel wat historische waarde en ook met alle grote merken, net zoals op de Champs-Élysées. Enige voordeel: je kan je er aan vergapen zonder dat je eerst volledig gescreend wordt vóór je binnen mag, wetende dat je zelfs nog geen paar sokken wil of kan kopen.

Verder had ik ook nog opgepikt van Bent ( Van Looy) in zijn boek “Mijn Parijs” dat de buurt “Le Marais” dé perfecte shoppingbuurt is. Veel leuke winkels (o.a. skateshops) én 2de hands shops. Het is ook een zeer gezellige buurt, met een bont allegaartje van mensen.

We beginnen met Lafayette, want dat leek ons door de regen een beter plan. Alles is daar zó mooi gepresenteerd, er komt ook geen einde aan én we vinden er kei-leuke dingen die je in de verste verte thuis niet kan vinden. Vooral Mare is net Alice in Wonderland en laat zich goed gaan. Terwijl wij de vrouwenafdeling afstruinen (die op zich is al 2x zo groot als de Inno in Leuven), zetten de mannen zich op hun gemak in de koffiebar.

Nadien hebben we al een klein hongertje, dus springen we op weg naar Marais binnen in een café waar de tijd is blijven stil staan. Ne croque monsieur voor de Lasse, chicken dips voor Mare, meer moet het niet zijn. Ondertussen blijft het de hele tijd regenen.

Als we buiten stappen is het dan toch even droog en zoeken we de platenzaak op die Bent ook meegaf in zijn boek: Lucky records, o.a gespecialiseerd in Madonna en Boy George. Maar er zijn wel wat hurdles op de weg, in de vorm van skateshops en vintagewinkels (stijl “ik betaal per kilo). We vorderen maar traag.

Eindelijk bereiken we de platenwinkel en daar kan Mare volledig haar hart ophalen. Ze gaat voor een dubbel elpee van ACDC.

Stilaan raken we het nu toch wel beu, bovendien valt de regen met bakken uit de hemel. We schuilen nog even op een terras en ook om onze voeten wat rust te gunnen. We bevinden ons ondertussen al op een respectabele afstand van ons appartement en bovendien zijn we zwaar geladen. We denken er nu toch aan om de metro te nemen, hoewel ikzelf dat minder goed zie zitten. Maar aangekomen in het metrostation zien we dat er – op de lijn die wij moeten nemen – ernstige storingen zijn. Dan toch maar liever een taxi. Aan een druk kruispunt houden we er eentje staande. De chauffeur is een Algerijn met 2 studerende kinderen. Hij was al eens in Brussel op citytrip met zijn vrouw en vond de Belgen veel aimabeler dan de Parisiens. Die zijn bits en agressief zegt hij en dat wij meer « zen » zijn. Hij is voor ons dan toch ook niet het typevoorbeeld van een Parisien, want ook heel rustig, vriendelijk en vooral filosofische.

Thuisgekomen moeten we letterlijk wat opwarmen en Willem steekt zijn schoenen onder de haardroger. Wat een vreselijk weer!

Als we daarna buitenstappen om te gaan eten is het dan toch eindelijk droog. We gaan naar Mamie waar we gisteren zo vriendelijk bediend werden. In afwachting van een tafeltje binnen drinken we alvast een apero buiten. Tegen de tijd dat onze tafel vrij is, zijn we toch blij dat we binnen kunnen. Deze temperaturen zijn er echt over in het midden van de zomer!

Ze hebben hier een uitgebreide kaart, maar het is duidelijk dat hun « haute burgers » de specialiteit van het huis is en we houden het dus daarop. Ook hier weer zeer lekker gegeten. Toegegeven: culinair is Parijs zeker niet tegengevallen.

En dan is het tijd om te gaan slapen, onze laatste nacht hier. Morgen na het ontbijt rijden we terug naar Huisje Vaalbeek. Met gemengde gevoelens, want die vakantie mag eeuwig duren. We hebben het super goed gehad, alles is voor de volle 100% meegevallen. We hebben van alles heel erg genoten, of het nu de imposante bergen waren, de spanning en ervaring van de Tour, de rust en uitgestrektheid van Aquitaine of de mooie dingen in Parijs. Maar we gaan uiteraard ook graag terug naar ons huisje en de familie. Door het feit dat je op zoveel verschillende plaatsen bent geweest, lijkt het of je een maand of langer bent weggeweest. We keren in ieder geval terug met mooie herinneringen.

Plaats een reactie