Dag 5 in Jordanië. Het is best al pittig geweest, niet alleen qua activiteiten, maar ook het reizen op zich. Dan weet ik dat het tijd is om een rustpauze in te lassen. Vooraf kreeg ik veel tips en er zijn echt wel heel veel dingen te ontdekken hier. Je kan effectief vlotjes 3 weken van hot naar heir en quasi elke dag ergens anders overnachten. Maar ik mag nooit uit het oog verliezen dat we met 2 pubers op stap zijn. Die houden wel van avontuur, dingen ontdekken en roadtrippen (hebben ze van kleins af gedaan), maar het blijven pubers, die hebben nu eenmaal veel slaap nodig en het blijft ten slotte ook nog vakantie.
Daarom bleven we vandaag in het resort om te chillen en om de volledige modderceremonie in de Dode Zee op ons gemak te kunnen doen. Bijgevolg skippen we de Byzantijnse kerk en mozaïeken van Madaba én ook de volledig toevallige ontmoeting die we met Paul zouden kunnen hebben. Die komen we in de komende 10 dagen nog wel ergens tegen.
Dolle pret dus aan de zee, na een verkwikkende en ietwat langere nachtrust. Wat is er leuk aan dit resort? Dat het zo kalm is, heel weinig volk hier. Het zijn voornamelijk appartementen en ik heb de indruk dat slechts weinig eigenaars hun stekje verhuren. Gevolg is dat het ‘privéstrand’ aan de zee hier beneden ook echt privé is. Dan kan je al eens zonder schroom onnozel doen en een uitgebreide fotosessie houden… ik denk dat we vlotjes aan 100 drijf- en modderbad foto’s komen, op de middag en ook nog eens bij zonsondergang.
Wat is er niet goed aan dit resort? Bijvoorbeeld dat er een mooie bbq plaats is om te gebruiken, tussen de prachtige bloemen, met zicht op de zee en Israel, maar dat we in de verste verte niet zouden weten waar je hier aan een fatsoenlijk stukje vlees raakt zonder 40 km te moeten rijden. Er is een mall op 10 min wandelen met een supermarkt, maar ze hebben daar vooral chips en frisdrank, droge voeding (we hebben wel de Nutella gevonden) en een zeer beperkt aanbod verse producten (kaas, eieren en kippenwit). Dus zelf koken vraagt wat creativiteit.
Op dag 2 hier wipten we even de supermarkt binnen en het hulpje (een kleerkast van een man) kwam ons opzoeken tussen de rayons en gedroeg zich nogal mysterieus. Hij begon op een fluistertoon te spreken. We dachten dus spontaan allebei dat hij ons ‘onder de toonbank’ alcohol kwam aanbieden (dat is hier ook in de supermarkt niet te krijgen, enkel in de Engelse pub). Maar in werkelijkheid wou hij ons zijn waarschijnlijk illegaal handeltje in dode zee producten aanbieden (zeep, scrub,..). Dat hebben we vriendelijk afgeslagen.
Verder zijn ze hier nogal streng aan het zwembad. Gisteren merkten we al dat een Spaans koppel dat wat liefdevol samen ronddobberde uit elkaar moest. Teveel intimiteit is hier verboden. Verder mogen er geen kinderen in de Jacuzzi, ook niet als de ouders erbij zijn. Nu tellen ons kinderen blijkbaar al niet meer als kind of we zijn door de mazen van het net geglipt, want later op de dag werd met veel gegesticuleer ( de ‘badmeester’ had zelfs de security erbij gehaald) een bende tieners eruit gebonjourd. Onnodig te zeggen dat die van ons zelfs hun kleine teen er niet meer durfden insteken.
En dan heb je nog het effect van de zogenaamde weelde. Niet dat het hier poepsjiek is hoor, maar je merkt wel dat de werknemers hier ietwat gedemotiveerd en ongelukkig rondlopen. Elders in het land, waar iedereen gelijk is (buiten het feit dat de ene een kameel meer heeft dan de andere) komen de mensen gelukkig en vooral tevreden over. Altijd lachen, altijd vriendelijk, la vie est belle. De enige die hier zijn job schijnbaar graag doet is de portier aan het begin van het domein, die de in- en uitgaande bewegingen moet noteren en de bareel moet bedienen. Maar we hebben al gemerkt dat hij gisteren van een uitgaande gast/eigenaar een hele fruitkorf toegestopt kreeg. Dus was Lasse zijn conclusie dat we toch de veiligheid met een korrel zout moeten nemen, want dat hij waarschijnlijk voor 2 appelen en een peer om te kopen is. Maar voor de rest hebben we hier heel goed gezeten, alles was in orde en de locatie was prachtig!
De rest van de dag hebben we ons koel proberen te houden door af en toe in het zwembad te duiken. Willem en Lasse zijn zich ook nog gaan terugtrekken in de fitness. Willem op de loopband, Lasse op de fiets. Binnen een dikke 2 weken gaan we nog naar de Mont Ventoux en het is de bedoeling dat die 2 er op fietsen, dus die beginnen wat nerveus te worden.
Eten deden we in de bar aan het zwembad. We ontdekten dat ze een hele rits mocktails en cocktails op kaart hadden. Ook goed op tijd zou je denken, maar het was een maat voor niets, want van de 8 die er op stonden was enkel de virgin mojito ‘in stock’. We vergeten soms dat het hier eigenlijk laagseizoen is. En dan was het verder ook nog intelligent inpakken. Next stop is kamperen in de bergen. We moeten onze auto in Dana aan het visitors center laten staan en dan pikken ze ons op om naar Rummana camp site te rijden in Dana Biosphere Reserve… spannend wel. We gaan dus onze zakken in de auto laten en maar net meenemen wat we nodig hebben.
En oh ja, voor ik het vergeet, weetje van de dag (een ietwat ambetant weetje voor Willem)… Lasse is de papa voorbij gestoken in lengte en nog niet zo een klein beetje. Dat moet echt slechts op een paar weken tijd zijn gebeurd, een goede scheut erbij dus. En Willem had hier niet eens een pintje om het nieuws door te spoelen!
Trips and little stories 