Noot van de redactie: de blog van vandaag werd geschreven door Lasse, inclusief stevige inside jokes!
Vandaag namen we al afscheid van het hotel in Nuwara Eliya. Na 1 dagje chillen was het alweer tijd voor activiteiten en ook veel reizen met Sandy? C? Baba G? Of was het Sanjee? We zullen hem C noemen… Alleszins, er zijn nog een paar zekerheden in het leven! En één daarvan is: C komt nooit te laat, dus op het afgesproken uur stond hij er alweer met zijn busje. En hij had deze keer ook een muts aan want het was toch redelijk koud in Nuwara Eliya, omdat dat een bergdorpje is op toch wel behoorlijke hoogte. En aangezien hij in Colombo woont en dat een “hot area” is voelt dat voor hem ongeveer hetzelfde aan als een koude winterdag in België voor ons. Het plan was om het stadje eens te voet te verkennen voor we al vertrokken naar het volgende. Maar dat was uiteraard buiten C gerekend. Want stel je voor dat wij een meter te veel stappen… Gelukkig beginnen we hem na een paar dagen al te kennen en weten we hoe we hem op een subtiele en vriendelijke manier duidelijk moeten maken dat we een ander plan hebben. Dus konden we toch rustig het stadje verkennen. Buiten een fantastische iPhone winkel stelde het stadje niet zo heel veel voor. Dus besloten we om eens te gaan kijken naar de paardenrenbaan, maar inplaats van rennende paarden zagen we een aantal schoolgaande kinderen die bezig waren aan een schooltoernooi met sporten zoals: Lopen, verspringen en uiteraard de nationale sport “circket” (?).



Omdat ik mama wou helpen met haar training van de dodentocht besloot ik te doen alsof ik naar de WC moest en haar op die manier extra stappen gunnen.


Na de WC stop besloten we C te bellen om ons te komen ophalen en trokken we richting een tea factory. In de tea factory kregen we een rondleiding en zagen we de indrukwekkende en lange weg dat het theeplantje aflegt om uiteindelijk iets drinkbaar te worden. We deden de rondleiding trouwens samen met een Limburgs koppel. Ondanks dat er volgens de vrouw die ons rond leidde in deze periode veel Belgen zijn in Sri Lanka, was dit toch wel heel toevallig. Na de rondleiding kregen de kans om thee te proeven. En het bleef ook bij thee en dus geen theeën… Maar natuurlijk was er weer C die er toch voor zorgde dat er wat extra thee te proeven viel!


Vervolgens stopten we nog ergens langs de weg voor een lunch in een restaurant met een prachtig uitzicht, lekker eten en een boertige ober om daarna te beginnen aan een lange autorit met C die zich in een formule 1 race waande, en duidelijk een ander idee heeft over wat een “good drive” is. Maar na de helse autorit was er tijd om te bekomen in de botanische tuin van Kandy, of gewoon het stadspark van Leuven met wat extraatjes zoals een orchideeën tuin of wietplanten.







Na de wandeling gingen we naar het nieuwe hotel. Toen we aankwamen werden we overdonderd door het prachtige uitzicht aan het hotel tijdens het gouden uurtje.

Na het inchecken maakten we ons klaar om te vertrekken naar een door mama gevonden afgelegen rooftop restaurant, dat duidelijk een succes was aangezien we er morgen al terugkeren!


Plots was er paniek want één van de enige zekerheden in het leven viel weg! Toen we het restaurant buiten stapten zagen we zijn auto staan… Maar waar was C? Was hij dan toch te laat? Gelukkig vond papa hem na een tijdje slapend in de auto, want het was al 22 uur, en dat is naar Sri Lankaanse normen bijzonder laat. Gelukkig bracht zijn slaapkop ons veilig thuis waar we konden gaan slapen met het geruststellende idee dat het niet meteen om 7:30 opstaan is voor “tourism” maar we eindelijk nog eens kunnen uitslapen.
