Op de laatste ochtend in slovenië worden we na het ontbijt opgehaald door een busje van het fietsverhuurbedrijf voor een transfert naar Bled. Daar staat onze auto in Mulej farm op ons te wachten. Het is 1,5 uur rijden vanuit Izola.
Onze chauffeur is een voormalige Sloveense tourguide en ski kampioen. Hij heeft ons heel veel te vertellen over zijn land en zijn volk. Hij is er duidelijk trots op. Markante weetjes over de taal bijvoorbeeld: bij ons spreek je over 1 persoon en 2 personen of meerdere personen. Zij hebben 3 mogelijkheden: 1 persoon, 2 personen en meerdere personen, hetgeen de grammaticale aanpassing van de zinnen uiteraard complexer maakt. En ze hebben nóg meer dialecten dan bij ons en zo sterk aanleunend bij de buurlanden dat het zou kunnen dat de ene Sloveen een Tjech beter kan begrijpen dan een andere Sloveen aan de andere kant van het land.
Over de berg Triglav (hoogste berg van Slovenië – 2864 m) wist hij te vertellen dat je pas een echte Sloveen bent als je hem beklommen hebt. Eens boven mag diegene die je naar boven begeleid heeft je zoveel slagen op je poep geven als je oud bent. Dus, zoveel te jonger je bent om hem te beklimmen, zoveel te beter.
Hij was bovendien zeer grote fan van Dries Mertens en had geen begrip voor het geit dat de bondscoach hem niet had geselecteerd voor het EK. Zo lang hij bij Napoli speelde ging hij naar verschillende matchen kijken, met de auto vanuit Bled. Superfan dus.
Hoe dichter we Bled naderen en de Julische Alpen, hoe meer we het eens zijn dat dit toch we het mooiste deel van Slovenië is dat we zelf doorkruist hebben.
Eens aangekomen in Bled, vertrekken we richting Verona, een rit van 4 uur. Onderweg realiseren we ons dat we ons anders hadden moeten organiseren qua bagage. We mogen de stad met de auto enkel in tussen 10h en 13h en tussen 16h en 18h. Dat was dan even schakelen en nadenken, maar niets dat niet kan opgelost worden.
De eerste indruk van Verona is positief. We merken al snel bovendien dat we morgen niet enkel aan sightseeing moeten doen, maar ook shoppen op onze lijst moeten zetten. Wie zegt dat 1 dag genoeg is om Verona te bezoeken? Zo ontdekken we een Bialetti winkel met speciaal uitgebrachte series. Zalig!
Ons appartement is gelegen rond de binnenkoer van een oud en klein “paleisje” met een nogal krakkemikkige lift, op de 3de verdieping. Dat wordt dus traplopen.
We doen ‘s avonds al een klein toertje “op den wilde boef”, soms nog het leukst om kleine hoekjes en kantjes te ontdekken. We eten een antipasti op het groote plein aan de Arena en een simpele pasta in een trattoria weg van de drukte.
Morgen is het onze laatste volledige dag voor we terugkeren naar België.
Trips and little stories 