Ontbijten in Italië is een uitdaging als je geen fan bent van zoet. Maar gelukkig zijn er in een stad als Verona dappere ondernemers die expliciet de kaart trekken van ‘continental breakfast ‘ met een moderne twist en dit met succes. Het is met geluk dat we een plaatsje kunnen bemachtigen. Er is blijkbaar toch appetijt (ook bij de Italianen zelf) om wat anders te eten dan enkel rechtstaand een croissant met een bakje “teer”.
Met een goed gevulde maag kunnen we aan onze stadstour beginnen. We volgen een Komoot wandeling die ons langs alle highlights voert.
Casa di Giulietta (gecreëerd op basis van het werk van Shakespeare, niet omgekeerd)
Het is echt een mooie stad, veel te zien maar toch behapbaar. Met iets meer dan 10 km in de benen en een brandende zon op ons hoofd moeten we even passeren bij het appartement om wat af te koelen en ons te verfrissen voor we kunnen gaan shoppen. We zitten pal in het centrum, dus dat is heel praktisch om daarna onze zakjes en pakjes te droppen vóór we aperitieven en eten. Willem kon er niet aan weerstaan om zijn neus bij Bialetti binnen te steken. Lasse verloor zijn hart aan een regenvestje van A.C. Milan en Mare is superblij met haar nieuwe Birkenstocks. Dat laatste is een absolute hit hier, iedereen loopt ermee rond.
We kiezen voor een frisse Franciacorta bij een hippe bar. Eten doen we bij Ristorante Greppia, een absolute aanrader, zowel wat betreft het eten als de bediening. De Melanzane en de Fettuccine tartufo is om duimen en vingers niet enkel af te likken, maar ook mee op te eten. Uit nostalgie drinken we een flesje “Montefalco” dat we goed hebben leren tijdens onze vakantie in Umbrië een paar jaar geleden.
Nog een limoncello en grappa om af te sluiten en dan is het verhaal Verona over. Morgenavond slapen we in ons eigen bed.
Trips and little stories 